เรื่องแปลกๆทหารออสซี่ทำสงครามกับนกอีมู

เรื่องจริงที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ของออสเตรเลีย ที่คุยกันเมื่อไหร่ เฮฮาโดนโห่ทุกครั้ง คือ รัฐบาลออสเตรเลียเคยประกาศสงครามกับนกอีมู (Emu) ถึงขนาดส่งทหารติดอาวุธไปปราบ เป็นเรื่องจริงจัง

The Great Emu War ซึ่งถ้าพูดในหลักการ คือการฆ่านกอีมูเพื่อจะลดจำนวนลง โดยใช้การปฏิบัติการทางทหาร ในเมืองแคมเปียน (Campion) ภาคตะวันตกของประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ.2475 ซึ่งยอมรับว่าเป็นการทำงานที่ไม่สำเร็จ สื่อมวลชนที่ทราบข่าวในภายหลังจึงหยอกล้อกันแบบขำไม่ออก

ภาพเก่า…เล่าตำนาน ขอแบ่งปันเรื่องของสงครามกับนกอีมูในออสเตรเลียครับ

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ทหารผ่านศึกของออสเตรเลีย รวมทั้งทหารผ่านศึกของอังกฤษอพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐานในภาคตะวันตกของออสเตรเลียเพื่อทำอาชีพเกษตรกรรม พื้นที่ดังกล่าวค่อนข้างกันดาร ประกอบกับเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำในปี 1929 เกษตรกรกลุ่มนี้ได้รับการส่งเสริมให้เพิ่มผลิตผลข้าวสาลีส่งให้กับรัฐบาล รัฐบาลสนับสนุนทุกอย่าง ราคาก็ยังตกต่ำ จนกระทั่งตุลาคม พ.ศ.2475 เกษตรกรกลุ่มนี้เตรียมจะเก็บเกี่ยวข้าวสาลีส่งมอบรัฐบาล แต่ก็เจอฝูงนกยักษ์ขนาดมหึมา

ฝูงนกอีมูราว 2 หมื่นตัวที่ผสมพันธุ์เสร็จตามฤดูกาล แห่กันมาหาแหล่งน้ำที่เกษตรกรจัดเก็บไว้เพื่อปลูกพืช พลังของฝูงนกอีมูทำให้รั้วทั้งหมดที่สร้างไว้พังทลาย สร้างความเสียหายกับพืชไร่ นกรุมกัดกินข้าวสาลีเสียหายยับเยิน เกษตรกรในพื้นที่โกรธจัดหัวฟัดหัวเหวี่ยง จัดประชุมเพื่อส่งตัวแทนที่เป็นอดีตทหารผ่านศึก ไปพบกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมออสเตรเลีย เซอร์ จอร์จ เพียร์ซ (Sir George Pearce) เป็นการด่วน

อดีตทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่เพิ่งมาก่อร่างสร้างตัว ในพื้นที่โดนฝูงนกอีมูบุก คิดแบบทหารเก่า ต้องยิงให้เรียบด้วยปืนกล 

(โดยเฉพาะปืนกลที่เพิ่งเสร็จจากสงครามโลกครั้งที่ 1) ซึ่ง รมว.กห.เห็นชอบ โดยมีเงื่อนไขว่า

1.ผู้ใช้อาวุธต้องเป็นทหารเท่านั้น

2.รัฐบาลของรัฐออสเตรเลียตะวันตกจะสนับสนุนการขนส่งทหาร

3.เกษตรกรจะจัดหาอาหาร จัดหาที่พักให้ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่

4.เกษตรกรจะออกค่าใช้จ่าย ค่ากระสุนที่จะใช้

รมว.กห.ออสซี่ร่วมด้วยช่วยเกษตรกร จะส่งทหารไป และถือโอกาสฝึกหาความชำนาญในการยิงปืนของทหารด้วย

นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ ในรัฐบาลออสเตรเลียเมื่อต้องให้สภาฯอนุมัติการใช้กำลังทหาร วุฒิสมาชิก เจมส์ ดันน์ เลยตั้งฉายาให้ รมว.กห.เพียร์ซ ว่า “รัฐมนตรีปราบนกอีมู”

พันตรี จี ดับเบิลยู เมอร์ดิทธ์ (Major G.W. Meredith) จากหน่วยทหารปืนใหญ่ที่ 7 กองทัพบกออสเตรเลีย เป็นผู้บังคับหน่วยทหารเดินทางไปปราบนกอีมู อาวุธหลักที่นำไปสังหารนกอีมูคือ ปืนกลลูอิส (Lewis) 2 กระบอก พร้อมกระสุน 1 หมื่นนัด กำลังพล 12 นาย

ฝนเจ้ากรรมตกลงมาอย่างหนักในพื้นที่ ฝูงนกอีมูกระจายตัวกันออกไปทั่ว นกยักษ์อยู่ไม่เป็นกลุ่มก้อน จึงทำให้ต้องขยับแผนงานออกไปจนถึง 2 พฤศจิกายน 2475 ทหารต้องประสานงานกับเกษตรกรอย่างใกล้ชิด เพื่อจะทราบว่านกอีมูไปทำความเสียหายในบริเวณใด

เราลองมาทำความรู้จักกับนกอีมูกันหน่อยครับ

นกอีมู มีชื่อวิทยาศาสตร์ Dromaius novaehollandiae Aptenodytes forsteri ในเขต Western Australia ซึ่งมีนกอีมูอยู่หลายหมื่นตัว เมื่อโตเต็มที่ มันสูงถึง 190 เซนติเมตร 

น้ำหนัก 60-70 กิโลกรัม เป็นกลุ่มเดียวกับนกกระจอกเทศ และนกคาสโซวารี่ เป็นนกบินไม่ได้ ซึ่งการไปบุกเบิกที่ดินในพื้นที่ดังกล่าว เป็นการรุกรานถิ่นที่นกอีมูต้องใช้ผสมพันธุ์ อีมูเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย ขนเป็นเส้นสีน้ำตาลอมเทา บริเวณคอมีขนขึ้นปกคลุม สามารถ

วิ่งได้เร็ว 50 กม./ชม.

นกอีมูหากินเป็นฝูงโดยแต่ละฝูงจะมีตัวผู้หนึ่งตัวคอยควบคุม จะพบได้ในเขตทุ่งหญ้าและป่ากึ่งแห้งแล้ง มีถิ่นกำเนิดในทวีปออสเตรเลีย นกอีมูกินผลไม้ ดอกไม้ เมล็ดพืช และแมลง รวมทั้งสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กเป็นอาหาร นอกจากนี้ยังต้องการน้ำทุกวันด้วย 

นกอีมูวางไข่ครั้งละ 9-12 ฟอง

นกอีมูมีอยู่มากตามธรรมชาติในภาคตะวันตกของออสเตรเลีย การขุดบ่อน้ำเพื่อใช้เลี้ยงแกะ ทำให้นกอีมูเหล่านี้มาชุมนุมที่แหล่งน้ำ

2 พฤศจิกายน 2475 วันแรกของสงครามปราบ
นกอีมู ทหาร 12 นาย นำปืนกลไปตั้งยิง 2 กระบอก มองเห็นฝูงนกยักษ์ราว 50 ตัว แต่พวกมันยังอยู่ไกลเกินระยะยิง เกษตรกรเจ้าถิ่นพยายามที่จะล่อนกให้เข้ามาใกล้ๆ แต่ฝูงนกดันแยกตัวกันเป็นฝูงย่อยๆพลยิงปืนกลสาดกระสุนแบบออโต

ออกไป 1 ชุด ไม่โดนนกสักตัว พลยิงจัดท่าทางใหม่ให้เข้าที่ เล็งอย่างตั้งใจ ปล่อยกระสุนชุดที่ 2 ออกไปอีก เสียงปืนดังสนั่นทุ่งออสเตรเลียตะวันตก มีนกอีมูล้มลง 3-4 ตัว มีเสียงเฮลั่นทุ่งแบบผู้ชนะศึก

ทหารมีกำลังใจ กระชุ่มกระชวยขึ้นทันตาเห็น และยังคงเฝ้ารอ ดักยิง ดักสอยนกอีมูทีละตัวสองตัว ที่เดินไปมาบริเวณนั้นจนเย็นค่ำ วันแรกยิงนกตายไปราว 1 โหล

เกษตรกรที่ล้วนเป็นทหารผ่านศึก ร่วมกับทหารที่ถูกส่งมาปราบนก ศึกษาหาทางที่จะหลอกล่อให้นกมารวมตัวกันให้มากที่สุด ณ พื้นที่แห่งหนึ่ง เพื่อจะสาดกระสุนให้ตายหมู่นับร้อยนับพัน ในที่สุดจึงพบว่า บริเวณสันเขื่อนกักน้ำ เหมาะที่สุดเพราะนกมันจะมากินน้ำแน่ๆ

4 พฤศจิกายน 2475 ทุกอย่างเป็นไปตามแผนยุทธการ ฝูงนกอีมูราว 1 พันตัวรวมตัวกันเดินเข้ามาใน 

“พื้นที่สังหาร” (Killing Zone)

พลยิงปืนกล ทาบศูนย์หน้า ศูนย์หลังตรงกันเป๊ะกับฝูงนกยักษ์จอมเขมือบ บรรจงลั่นไกสาดกระสุนออกไป 1 ชุด นกอีมูตัวสูงเท่าคนล้มระเนระนาด 12 ตัว ขาดใจตายคาที่

ปืนกลสิ้นเสียงไปดื้อๆ ท่ามกลางกองเชียร์ที่ปรบมือรัวๆทุกคนหันไปมองที่พลยิงและพลยิงผู้ช่วยที่กำลังดึงลูกเลื่อนปืนกลไป-มา เปิดฝาปิดรังเพลิง ดันกระสุนเข้าไปใหม่ แล้วลั่นไป 

เสียงดังเชี้ย

อาการแบบ คือ ปืนขัดลำกล้อง ปืนกลติดขัด ยิงต่อไม่ได้แล้ว ภาษาเรียกง่ายๆ คือ ปืนกลเจ๊งครับ วันนั้นทั้งวันยิงได้อีก 12 ตัว รวม 2 วัน ยิงนกอีมูได้ราว 2 โหล

ทหารที่ได้รับมอบภารกิจมาปราบนกอีมูแสนจะหงุดหงิด ปรับแผนอีกครั้งโดยขยับที่ตั้งปืนลงไปทางทิศใต้ เพราะมีข้อมูลว่าฝูงนกแถวนั้น “น่าจะเชื่อง” ยิงได้ง่ายกว่าแน่นอน แต่เมื่อไปตั้งปืนจริงๆ กลับไม่เป็นไปตามแผน ยิงไม่ได้เลยสักตัว

ผู้พันเมอร์ดิทธ์ คิดใหม่ ทำใหม่ ต้องใช้การไล่ล่านกอีมู จึงนำปืนกลขึ้นตั้งบนรถบรรทุกของชาวบ้าน แล้วขับตระเวนไปหลายพื้นที่เพื่อหาแหล่งชุมนุมของนกที่น่ารังเกียจ

รถบรรทุกวิ่งไปได้เพียงพื้นที่จำกัดเท่านั้น และพื้นที่สูงต่ำทุลักทุเลจนเล็งปืนไม่ได้ เป็นอันว่าการไล่ล่าเอาปืนกลตั้งบนรถบรรทุกของชาวไร่แบบใน “ภาพยนตร์สิงห์ทะเลทราย” ก็ไม่ประสบผลสำเร็จอีกทหารยอมรับว่า นกยักษ์พวกนี้ฉลาด มีผู้นำที่เสียสละคอยหาทางหนีทีไล่ให้สมาชิกในกลุ่มปลอดภัยจากการถูกสังหาร

8 พฤศจิกายน หลังจากเปิดยุทธการมา 6 วัน ทหารสำรวจกระสุนพบว่าใช้ไปเพียง 2,500 นัด จำนวนนกที่สังหารได้ราว 50 ตัว (โดยประมาณ) ส่วนทหารปลอดภัยทุกนาย

สื่อมวลชนที่ติดตามข่าวการส่งทหารไปล่านกอีมูมาตั้งแต่ต้น นำเสนอข้อมูลในเมืองหลวงอย่างเข้มข้น มีสีสันปนความสนุก บทสรุปที่ได้ คือ นกอีมูไม่ยอมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ พวกมันพากันสลายตัวออกเป็นกลุ่มย่อยๆ ซึ่งไม่คุ้มค่าที่จะไปไล่ยิง

ส.ส.ในสภาผู้แทนราษฎร ที่ทราบข้อมูลด้านลบดังกล่าวจากสื่อมวลชน นำเรื่องดังกล่าวไปอภิปรายในสภา เป็นผลให้รัฐมนตรีกลาโหมสั่งยุติปฏิบัติการสังหารนกอีมูและให้ถอนกำลังกลับในวันที่ 8 พฤศจิกายน

พันตรีเมอร์ดิทธ์ยอมรับอย่างลูกผู้ชายว่า นกอีมูเหล่านี้กล้าหาญ อดทน ฉลาด และเป็นนักสู้แม้เมื่อโดนกระสุนบาดเจ็บ

ทหารถอนกำลังกลับไป ฝูงนกอีมูกลับมาอาละวาดทำความเสียหายต่อพืชไร่แบบผู้ชนะ อากาศที่ร้อนจัดและสภาวะแห้งแล้งทำให้นกอีมูนับพันแห่กันมาใช้แหล่งน้ำของเกษตรกรแบบมืดฟ้ามัวดิน 

นายเจมส์ มิทเชลล์ (James Mitchell) ผู้ว่าการที่ดูแลรัฐออสเตรเลียตะวันตก ออกมาขอให้ส่งทหารเข้าไปปราบนกใหม่อีกครั้ง

โดยผู้บังคับหน่วยทหารในพื้นที่ช่วยเสริมข้อมูลระบุว่า ครั้งแรกที่ส่งทหารไปยิงนกอีมูตายไปราว 300 ตัว

12พฤศจิกายน ปีเดียวกัน รมว.กห.ออสเตรเลียต้องชี้แจงต่อสภาฯ เรื่องที่จะส่งทหารไปปราบนกอีมูรอบ 2 โดยยกประเด็นความเสียหาย 

ความเดือดร้อนของเกษตรกร ที่ประชุมสภาเห็นชอบ และมอบหมายให้พันตรีเมอร์ดิทธ์คนเดิมนำปืนกลกลับไปอีกรอบ เนื่องจากทหารในพื้นที่ยังใช้ปืนกลรุ่นนี้ไม่เป็น

13 พฤศจิกายน ทหารเริ่มลงมือไล่ล่าวายร้ายนก

อีมูรอบ 2 เพียง 2 วันแรกยิงได้ 40 ตัว ทหารไม่ลดละความพยายาม วางจุดซุ่ม ดักยิงนกได้เฉลี่ยสัปดาห์ละ 100 ตัว

ความซื่อตรงของทหารออสเตรเลีย 

พันตรีเมอร์ดิทธ์รายงานกลับมาที่สภา 

เมื่อ 10 ธันวาคม ว่า ใช้กระสุนไป 9,860 นัด สังหารนกได้ 986 ตัว เฉลี่ยแล้วใช้กระสุน 10 นัดต่อนก 1 ตัว มีนกบาดเจ็บ 2,500 ตัวและเสียชีวิตในเวลาต่อมา

ถ้าจะว่าไปแล้ว การลดประชากรนกอีมูที่ทำลายพืชผลของเกษตรกรก็ถือว่าได้ผลระดับหนึ่ง 

ตามข้อมูลที่ปรากฏ เกษตรกรในรัฐตะวันตกของออสเตรเลียได้ร้องขอทหารไปปราบนกอีมูอีกในปี พ.ศ.2477 ปี พ.ศ.2486 และปี พ.ศ.2491

ข่าวการทำศึกกับนกอีมูแพร่ไปถึงอังกฤษ ซึ่งเป็นประเทศแม่ของออสเตรเลีย กลายเป็นประเด็น “การทำลายล้างเผ่าพันธุ์” ในรัฐสภาอังกฤษ

คนออสเตรเลียยอมรับว่าการรบทัพจับศึกครั้งนี้ไม่สามารถเอาชนะฝูงนกเหล่านี้ได้ เลยกลายเป็นเรื่องล้อเลียน หยอกล้อ เฮฮากันมาจนถึงทุกวันนี้

คนออสเตรเลียยกย่องนกอีมู และให้เกียรตินกอีมูเป็นสัตว์ที่ปรากฏบนสัญลักษณ์ของประเทศออสเตรเลียคู่กับจิงโจ้

ชาวเมืองงง!? เสียงเบสลึกลับที่สร้างความรำคาญให้กับชาวฟลอริดา

ชาวเมืองงง!? เสียงเบสลึกลับที่สร้างความรำคาญให้กับชาวฟลอริดาอาจเป็นแค่เสียงปลาผสมพันธุ์กันดัง ๆ ชุมชนทำการระดมเงินเพื่อเป็นทุนในการสืบสวน และตอนนี้นักวิทยาศาสตร์ในพื้นที่จะไขตวามลับของแหล่งที่มาเสียงเบสปริศนา

.

ในช่วงเดือนที่ผ่านมาชาวเมืองแทมปา รัฐฟลอริดา ในประเทศสหรัฐอเมริกาต้องตื่นขึ้นมากลางดึกอยู่หลายครั้ง เนื่องจากได้ยินเสียงคล้ายแตรหรือเบสดังมากจนบางครั้งอาจสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วชุมชน

โดยเสียงลึกลับนี้เกิดขึ้นครั้งแรกในปี 2021 และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชุมชนก็ได้คิดค้นทฤษฎีต่าง ๆ มากมายเกี่ยวกับเสียงที่เกิดขึ้น 

.

บางคนก็ว่าอาจมาจากฐานทัพอากาศในบริเวณใกล้เคียง หรืออาจเป็นปาร์ตี้บนเรือที่เปิดเสียงเบสกระหึ่ม ยังไงก็ตามเมื่อเวลาผ่านไป ชาวบ้านเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับเสียงนี้จนพวกเขาตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง ด้วยการระดมเงินผ่าน GoFundMe 

ตอนนี้ชาวเมืองมีเงินมากพอที่จะเป็นทุนให้นักวิทยาศาสตร์ James Locascio ผู้จัดการโครงการด้านนิเวศวิทยาที่อยู่อาศัยด้านการประมงและเสียงที่ Mote Marine Laboratory & Aquarium ในเมืองซาราโซตา รัฐฟลอริดา เริ่มทำการสืบสวนแล้ว

Locascio วางแผนที่จะวางไมโครโฟนไว้ใต้น้ำเป็นเวลา 2 เดือนเพื่อดูว่าจะเจออะไรบ้าง แต่ทาง Locascio เองก็ได้เสนอว่ามันอาจมาจากปลาที่ชื่อว่า black drum fish ซึ่งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pogonias cromis โดยอ้างจากงานวิจัยที่เขาทำเมื่อเกือบ 20 ปีก่อน

.

“พวกเขาเคยเรียกมันว่าเสียงคำรามของ Punta Gorda (ชื่อเมืองในฟลอริดา) เมื่อปี 1970” เขาบอก นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเสียงใต้น้ำอาจเดินทางขึ้นมาตามอุโมงค์หรือท่อน้ำใต้ดิน แล้วผ่านเข้าไปตามบ้านผู้คน ซึ่งหมายความว่าจำนวนปลา black drum fish ในเมืองอาจพิ่มขึ้นกระทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ

“มันเป็นเสียงความถี่ต่ำ ดังนั้นพวกมันจึงเดินทางได้ดีกว่ามากและไปได้ไกลกว่า และพวกมันก็ผ่านสื่อที่แตกต่างกันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า” Locascio บอก หากเป็นแบบนั้นจริง ชาวเมืองก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสวมที่อุดหู นอนลง และรอจนฤดูผสมพันธุ์หมดไป

“มันเป็นเรื่องธรรมชาติ” ฮีลีบอกกับวอชิงตันโพสต์ “ไม่มีอะไรที่ทำได้”

นักวิจัยระบุว่าปลา black drum fish สามารถสร้างเสียงคล้ายกับการตีกลองในคลื่นความถี่ต่ำได้โดยใช้ครีบข้างตัวตีเข้ากับกล้ามเนื้อลำตัวที่เกร็งอยู่ โดยพวกมักจะผสมพันธุ์ในคืนฤดูหนาว ซึ่งอาจอธิบายได้ว่าทำมถึงมักได้ยินเสียงในช่วงเวลานี้

ปลาชนิดนี้สามารถเติบโตได้ยาวมากกว่า 1.6 เมตร มีเกล็ดสีเทาหรือสีดำขนาดใหญ่ พวกมันกินปลา หอย ปู กุ้ง หอยแมลงภู่ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ ด้วยฟันที่แข็งแรงของมัน โดยทั่วไปแล้ว black drum fish จะอาศัยอยู่ในทะเลสาบ ปากแม่น้ำ และอ่าว 

นกเจย์สีน้ำตาลซินเจียงนกตัวผู้ชนิดนี้มีความรับผิดชอบมากๆดูแลเลี้ยงลูกแทนนกตัวเมีย

นกเจย์สีน้ำตาลซินเจียงนกตัวผู้ชนิดนี้มีความรับผิดชอบมากๆดูแลเลี้ยงลูกแทนนกตัวเมีย

ขึ้นชื่อว่านกเวลาเลี้ยงลูกส่วนมากนกตัวเมียรับผิดชอบหาอาหารมาให้ลูกกิน แต่ นกเจย์สีน้ำตาลซินเจียง

นกตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาเลี้ยงลูก โดยจิกหากินตามพื้นดิน อาหาร ได้แก่ เมล็ดพืชและแมลงต่าง ๆ รวมถึงอาจพลิกกิ่งไม้หากินได้ด้วย โดยมีถุงเก็บอาหารในลำคอ ดีมากๆนกชนิดนี้

สถานะการอนุรักษ์

ใกล้ถูกคุกคาม (IUCN 3.1)

นกเจย์สีน้ำตาลซินเจียง หรือ นกเจย์สีน้ำตาลทากลามากัน (อังกฤษ: Biddulph's ground jay, Xinjiang ground jay; ชื่อวิทยาศาสตร์: Podoces biddulphi) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกนกเจย์ อยู่ในวงศ์นกกา (Corvidae)

จัดเป็นนกเจย์พื้นดินชนิดหนึ่ง เป็นนกขนาดเล็กขนาดไม่ใหญ่เกินไปกว่าฝ่ามือมนุษย์ มีขนตามลำตัวสีน้ำตาล ตัวผู้มีแถบลายพาดที่ใบหน้าสีดำ ขณะที่ยังเป็นลูกนกจะมีขนปุกปุยและไม่มีแถบสีดำ

เป็นนกที่พบได้เฉพาะถิ่นที่พบได้ในประเทศจีนเท่านั้น โดยพบในทะเลทรายทากลามากัน ในมณฑลซินเจียง ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจีน นกตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาเลี้ยงลูก โดยจิกหากินตามพื้นดิน อาหาร ได้แก่ เมล็ดพืชและแมลงต่าง ๆ รวมถึงอาจพลิกกิ่งไม้หากินได้ด้วย โดยมีถุงเก็บอาหารในลำคอเหมือนนกชนิดอื่นในวงศ์กาทั่วไป 

นกพิราบหงอนวิคตอเรีย นกพิราบแปลกๆ เป็นนกที่บินไม่ได้ สามารถบินได้แค่ในระยะสั้น ๆ เหมือนไก่

นกพิราบหงอนวิคตอเรีย นกพิราบแปลกๆ เป็นนกที่บินไม่ได้ สามารถบินได้แค่ในระยะสั้น ๆ เหมือนไก่

นกพิราบหงอนวิคตอเรีย (อังกฤษ: Victoria crowned pigeon, Victoria goura; ชื่อวิทยาศาสตร์: Goura victoria) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)

ข้อมูลเบื้องต้น นกพิราบหงอนวิคตอเรีย, สถานะการอนุรักษ์ ...

มีลำตัวป้อมหนา อกตัน ขาค่อนข้างสั้น ปีกกว้างใหญ่ ขนตามตัวส่วนใหญ่มีสีฟ้าอมเทา มีลักษณะเด่น คือ บนหัวมีหงอนประกอบด้วยเส้นขนแผ่บานเป็นสันอย่างน่าดูซึ่งมีขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือ และที่สันหรือหงอนบนหัวจะแบนตรงปลาย และมีขอบสีขาวด้วย หน้าอกมีสีม่วงแดงคาดแถบดำปากสีดำ เท้าสีม่วงแดง ม่านตาสีแดง

จัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ในวงศ์นี้ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 70 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2,384 กรัม ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย 

จัดเป็นนกที่บินไม่ได้ สามารถบินได้แค่ในระยะสั้น ๆ เหมือนไก่ จึงหากินตามพื้นเป็นหลัก อาหารได้แก่ ผลไม้และเมล็ดพืชชนิดต่าง ๆ รวมทั้งสัตว์ขนาดเล็กหรือแมลงต่าง ๆ พบกระจายพันธุ์ในทวีปออสเตรเลีย และเกาะนิวกินี

มีพฤติกรรมอาศัยโดยการรวมฝูงประมาณ 10 ตัว อยู่ตามพงหญ้าหรือในป่าเพื่อหาอาหาร หากมีเหตุหรือศัตรูเข้ามาใกล้จะส่งเสียงดังพร้อมทั้งบินขึ้นพร้อม ๆ กันไปเกาะดูเหตุการณ์อยู่บนต้นไม้ การทำรังส่วนใหญ่ใช้เศษไม้ กิ่งไม้เล็ก ๆ ขัดสานเป็นรังหยาบ ๆ ทรงแบนคล้ายตะกร้าตามคาคบไม้ที่ไม่สูงนัก วางไข่คราวละ 2 ฟอง ใช้เวลาฟักไข่ราว 28-30 วันจึงออกเป็นตัว ในระยะฟักไข่และเลี้ยงลูกจะมีนิสัยก้าวร้าวอาจทำร้ายนกอื่นได้

จัดเป็นนกที่มีความสวยงามชนิดหนึ่ง จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง และตามสวนสัตว์ต่าง

ไก่ฟ้าหน้าเขียว ไก่พันแปลกๆที่มีเอกลักษณ์ลักษณะพิเศษที่โดดเด่นเป็นของตัวเอง

ไก่ฟ้าหน้าเขียว ไก่พันธ์แปลกๆที่มีเอกลักษณ์ลักษณะพิเศษที่โดดเด่นเป็นของตัวเอง

ไก่ฟ้าหน้าเขียว (อังกฤษ: Crested fireback; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lophura ignita) เป็นไก่ฟ้าที่มีความสวยงาม มีลักษณะเด่นคือมีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้า ต่างจากไก่ฟ้าชนิดอื่นๆที่มีแผ่นหนังสีแดง พบในประเทศไทย มาเลเซีย บอร์เนียว และสุมาตรา

ข้อมูลเบื้องต้น ไก่ฟ้าหน้าเขียว, สถานะการอนุรักษ์ ...

อนุกรมวิธาน

มี 4 ชนิดย่อย

L. i ignita พบในบอร์เนียวและเกาะบังกา ตัวผู้มีขนหางตรงกลางสีน้ำตาล ขาขาว ตีนแดง ตัวเมียมีหางออกดำเข้ม ขาขาว

L. i. nobilis พบในบอร์เนียวและเกาะบังกา ตัวผู้มีขนหางตรงกลางสีน้ำตาล ขาขาว ตีนแดง ตัวเมียมีสีหางออกดำเข้ม ขาขาว

L. i. rufa พบในไทย มาเลเซียตะวันตก และสุมาตรา ตัวผู้มีขนหางตรงกลางสีขาว ขาแดง ตีนดำออกน้ำเงินมีลายขาว ตัวเมียมีหางสีน้ำตาลแดง ขาแดง

L. i. macartneyi พบในทางตะวันออกเฉียงใต้ของสุมาตรา ตัวผู้มีขนหางสีขาว ขาขาว ตีนออกแดง

ลักษณะทั่วไป

เป็นไก่ฟ้าขนาดกลาง มีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้า ขาสีแดง ตัวผู้ยาว 67 - 72 ซม. มีขนหงอนบนหัว ขนที่คอหน้าอกและหลังตอนบนมีสีเหลือบเขียวอมน้ำเงิน ส่วนล่างของหลังมีสีแดงแกมน้ำตาล ขนหางคู่กลาง 2 คู่มีสีขาว คู่ต่อมาครึ่งด้านในเป็นสีขาว ครึ่งด้านนอกเป็นสีดำ คู่ต่อ ๆ มาสีดำ ตัวเมียยาว 57 - 60 ซม. ขนส่วนใหญ่มีสีน้ำตาลแกมแดง ขนใต้ท้องสีน้ำตาลแกมดำมีขอบขาว

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย

มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของไทยตลอดจนถึงมาเลเซีย บอร์เนียวและสุมาตรา ในประเทศไทยมีเฉพาะภาคใต้เท่านั้น พบในป่าดงดิบที่เป็นป่าต่ำ ไม่ชอบออกหากินตามป่าโปร่งหรือที่โล่งเตียน ชอบอยู่ป่าต่ำมากกว่าป่าสูง

พฤติกรรม

ไก่ฟ้าหน้าเขียวอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ มีตัวผู้เป็นจ่าฝูง หากินตอนกลางวันตามป่าดงดิบชื้นที่ทึบในระดับที่ไม่สูงมากนัก อาจพบใกล้ลำธาร ไม่ค่อยออกมาในที่โล่ง เมื่อเห็นศัตรูจะวิ่งหนีเข้าซ่อนตามพุ่มไม้ บางครั้งจะบินหนีไปใกล้ ๆ แล้วลงเดินวิ่งต่อไป กินแมลงต่าง ๆ ตัวหนอน ยอดหญ้า พืชอ่อน ๆ เมล็ดพืช และผลไม้บางชนิดเป็นอาหาร

การสืบพันธุ์

ผสมพันธุ์ประมาณเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ทำรังใต้พุ่มเตี้ย ๆ ที่รกทึบ ทำรังด้วยใบไม้และใบหญ้าแห้ง ๆ วางไข่ครั้งละประมาณ 4 - 8 ฟอง ตัวเมียจะฟักไข่หลังจากออกไข่ฟองสุดท้ายแล้ว ใช้เวลาฟักไข่ทั้งสิ้น 24 - 25 วัน ลูกไก่ฟ้าหน้าเขียว แรกเกิดมีขนอุยคลุมทั่วตัว เมื่อลืมตาลุกขึ้นยืนเดินได้ ก็จะเดินตามแม่ไปหาอาหารได้หลังออกจากไข่ 3 - 4 ชั่วโมง

ห่านที่ออกไข่แดงเป็นสีดำสนิท ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่ามันไม่ควรเกิดขึ้นได้ในทางวิทยาศาสตร์

นี่คือเหตุการณ์ประหลาดของสัตว์โลกนะครับเมื่อห่านที่เคยออกไข่แดงสีเหลืองๆแต่กลับกลาวเป็นไข่สีดำสนิท ผู้เชี่ยวชาญทางด้านสัตว์วิทยา กล่าวว่ามันคือเหตุการณ์ผิดปกติที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ทางวิทยาศาสตร์แล้วไข่ที่เป็นสีดำของห่านมันกลายเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรเรามาหาคำตอบกันเลยดีกว่านะครับ

ห่านที่ออกไข่แดงเป็นสีดำสนิท ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่ามันไม่ควรเกิดขึ้นได้ในทางวิทยาศาสตร์

ภาพถ่ายและวิดีโอของไข่ห่านที่ออกไข่ออกมามีสีดำสนิทกำลังกลายเป็นกระแสและประเด็นให้ถกเถียงกันบนโซเชียลมีเดีย และมันทำให้ผู้เชี่ยวชาญถึงกับต้องกุมขมับว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

นายจู้ จากเมืองหางโจวในมณฑลเจ้อเจียงของจีนผู้ที่โพสต์ภาพและคลิปดังกล่าวอ้างว่า ไข่ประหลาดเหล่านี้มาจากเพื่อนของเขาที่เลี้ยงห่านสีเทาจำนวนมากเอาไว้ในฟาร์ม และเพื่อนก็เคยให้ไข่ห่านกับเขามาก่อนซึ่งก็ดูปกติดี

แต่ล่าสุดดูเหมือนไข่ห่านที่ดูภายนอกธรรมดา ๆ จะกลายเป็นไข่ประหลาดในแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะหลังจากตอกมันออกมาเขาก็พบว่าไข่แดงที่ควรจะมีสีเหลืองหรือส้มอ่อน กลับกลายเป็นสีดำสนิทราวกับหมึก

👉Nangkham น้ำมันนวดนางคำ สูตรตำรับแผนไทย หอม เย็น สดชื่น ใหม่ เพียง ฿390.00 - 1,590.00!  

นายจู้อธิบายว่า ไข่ประหลาดเหล่านี้ถูกวางโดยห่านตัวเดียวกัน พวกมันมีกลิ่นและรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูเหมือนไข่ห่านธรรมดา เห็นได้ชัดว่าเขาและเพื่อนเจ้าของห่านไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หลังจากที่เรื่องราวของเขาได้กลายเป็นกระแสบนเว็บไซต์ Sina Weibo ชาวเน็ตต่างก็เริ่มแสดงความคิดเห็นรวมถึงคิดทฤษฎีของตัวเองขึ้นมา บางคนก็กล่าวว่าอาจเป็นธรรมชาติที่กำลังเล่นตลก บ้างก็ออกแนวตลกโดยบอกว่า ห่านอาจกินน้ำหมึกเข้าไป หรือไม่มันก็ต้องเป็นห่านที่ใจดำสุด ๆ

ในขณะที่บางคนพยายามหาเหตุผลโดยกล่าวว่า ห่านอาจกินมัลเบอร์รีดำเป็นจำนวนมาก ซึ่งผลไม้ชนิดนี้มีปริมาณเมลานินที่สูง ซึ่งนายจู้ออกมายืนยันว่า มีต้นมัลเบอร์รีดำหลายต้นที่ถูกปลูกไว้ที่ด้านหลังของฟาร์มเลี้ยงห่าน แต่เขาไม่แน่ใจว่ามันจะใช่สาเหตุของไข่ดำนี้หรือไม่ และทำไมถึงมีห่านเพียงตัวเดียวเท่านั้นที่ออกไข่แดงมาสีดำสนิท

“ห่านเหล่านี้ถูกเลี้ยงอย่างอิสระ เมื่อผลมัลเบอร์รีดำตกลงพื้นพวกมันก็จะวิ่งไปกิน ดังนั้นมันอาจจะเกิดจากการกินผลไม้นี้เข้าไป แต่คำอธิบายนี้มันก็ฟังดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน มันค่อนข้างแปลกมาก”

ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์ปีกเชื่อว่า เหตุผลเดียวที่น่าจะเป็นไปได้ก็คือมลภาวะจากสิ่งแวดล้อม ซึ่งในทางวิทยาศาสตร์แล้ว ปรากฎการณ์ดังกล่าวไม่ควรเกิดขึ้น

นักข่าวญี่ปุ่นรีวิวไข่หมึกยักษ์สุดหายาก ที่หลายคนไม่กล้าลองมาก่อน

ช่วงนี้ก็เลยอยากเปลี่ยนบรรยากาศจากเรื่องสัตว์ต่างๆแปลกๆปลาแปลกๆมาเป็นเรื่องของใครบ้างนะครับ

มีทั้งไข่ห่านไข่เป็ดไข่ไก่ไข่อะไรต่างๆแต่ไข่ที่ว่าเนี่ยมันเป็นใครที่หายากที่สุดเลยนะครับไข่ปลาหมึกยักษ์เมื่อนักข่าวญี่ปุ่นรีวิวไข่หมึกยักษ์สุดหายาก ที่หลายคนไม่กล้าลองมาก่อน

นักข่าวญี่ปุ่นรีวิวไข่หมึกยักษ์สุดหายาก ที่หลายคนไม่กล้าลองมาก่อน

ญี่ปุ่นนับได้ว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่เต็มไปด้วยอาหารที่คนทั่วโลกต่างชื่นชอบ โดยเฉพาะของสดจากท้องทะเลที่เป็นส่วนประกอบหลักในการซาซิมิและซูชิ นอกจากอาหารหน้าตาน่ากินและสวยงามแล้ว ญี่ปุ่นก็มีอาหารหน้าตาแปลกประหลาดและดูไม่น่ารับประทานเอาซะเลยอีกด้วย หนึ่งในนั้นคือไข่หมึกยักษ์หรือทาโกะมันมะ

สำหรับตัวหมึกยักษ์แล้ว มันเป็นเมนูยอดนิยมที่หลายคนชื่นชอบเช่นซูชิ ซาซิมิหรือแม้แต่ทาโกะยากิ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นหนึ่งในอาหารยอดนิยมของชาวญี่ปุ่นและคนทั่วโลก แต่สำหรับไข่หมึกยักษ์แล้ว เราแทบไม่เห็นมันมาก่อนเลยแม้แต่คนญี่ปุ่นเองก็ตาม

ทีมนักข่าวญี่ปุ่นได้มีโอกาสพบไข่หมึกยักษ์ในร้านขายของชำในกรุงโตเกียว ซึ่งไม่บ่อยนักที่จะได้พบของหายากเช่นนี้และแน่นอนพวกเขาไม่เคยเห็นมันมาก่อนด้วยซ้ำ ราคาขายที่ 75 บาทต่อ 100 กรัม ทำให้พวกเขาไม่รอช้าที่จะคว้ามันมาลิ้มลองเป็นครั้งแรกในชีวิตและได้มาบรรยายความรู้สึกให้ฟัง

พวกเขาเลือกหยิบชิ้นที่หนักประมาณ 400 กรัม ซึ่งเป็นเงินประมาณ 300 บาท โดยมีขนาดใหญ่ประมาณสองฝามือ มันมีเยื่อหุ้มเซลล์หุ้มไว้ด้านนอกจนแทบไม่เห็นว่าด้านในเป็นอะไร แต่ก็พอดูออกว่าเหมือนมีสิ่งมีชีวิตข้างใน

พวกเขาลองเอาเข็มจิ้มที่เยื่อหุ้มเซลล์หุ้ม ปรากฎว่ามันค่อนข้างทนกว่าที่คิดว่า ซึ่งเป็นสัญญาณที่ดีในธรรมชาติว่าไข่จะได้รับการปกป้องอย่างดีจากการโดนกระแสน้ำพัดพาหรือกระแทกที่หินใต้น้ำ พวกเขาใช้ความพยายามสักพักจนสามารถเจาะเข้าไปในเปลือกเยื่อและฉีกมันออกได้สำเร็จ

ภาพที่ปรากฎคือ เส้นที่เหมือนหนวดจากมนุษย์ต่างดาวในภาพยนตร์สยองขวัญ มันเหมือนไข่รูปร่างเม็ดข้าวกระจุกรวมกัน แม้มันจะดูน่ากลัวแต่มันก็ไม่ได้ขยับหรือมีชีวิตแล้ว สำหรับคนที่ไม่ชอบอะไรแบบนี้ก็ทำให้ขนลุกได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

👉JANUA FOR MEN - น้ำหอมผู้ชาย เสน่ห์อันล้ำลึก ความหอมอันเย้ายวน ลดราคาเหลือเพียง ฿279.00 - 699.00!  

เซจิคือหนึ่งทีมนักข่าวที่รวบรวมความกล้าและเริ่มหยิบอาวุธคู่กายอย่างตะเกียบมาไว้ในมือ จากนั้นก็ลองคีบมันขึ้นมาและพบว่ามันไม่ใช่ของไข่ฟองเดียว แต่ทั้งหมดคือพวงของไข่ที่อยู่รวมกัน สีของมันเหมือนนมสีขาว ในบางมุมก็ดูมีสีเหลืองซีดอยู่ มันดูโปร่งใสในบางใบแต่ไม่ใช่ทั้งหมด

พวกเขาเริ่มต้นการพิสูจน์รสชาติ โดยเริ่มจากการกินคู่กับซอสถั่วเหลืองก่อน ซึ่งคงจะดีกว่าการไม่ใส่อะไรเลย โดยทั่วไปแล้วไข่หมึกเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องปรุงผ่านความร้อนอะไรเลย คุณสามารถกินมันแบบดิบได้ ซึ่งตามร้านอาหารและตลาดจะแนะนำให้คุณใส่โชยุผสมกับวาซาบิ หรืออาจจะหยดซอสพอนซึลงไปหน่อยก็พอ

แม้จะลังเลอยู่นาน แต่นักข่าวใจกล้าของเราก็ใจดีสู้เสือ เพราะตระหนักแล้วว่าถ้าไม่รีบกินก็ต้องดูไข่หมึกหน้าตาแบบนี้ไปอีกนานและมันก็ยิ่งรู้สึกน่ากลัวยิ่งขึ้น โดยไม่รอช้าเขากัดลงไปที่ไข่หมึกยักษ์คำแรก ตัวเขากลับไร้คำพูดและเริ่มกินมันต่อ!

เขาอธิบายความรู้สึกตอนกัดไปที่ไข่ว่า มันมีความยืดหยุ่นเมื่อกัดลงไปก่อนที่ไข่จะแตกออกและรสชาติที่เข้มข้นก็ทะลักเข้ามาในปาก มันมีรสชาติเหมือนกับอิคุระหรือไข่ปลาแซลมอนที่นิยมวางบนหน้าของซูชิ ซึ่งไข่หมึกยักษ์แทบจะไม่มีรสของหมึกเลย แต่เยื่อหุ้มเซลล์หรือถุงหุ้มไข่กลับเต็มไปด้วยรสชาติของหมึก เมื่อกินทั้งสองรวมกันมันคือการผสมผสานระหว่างอิคุระและหมึกยักษ์เข้าด้วยกัน แน่นอนว่าเขาบอกว่ามันอร่อยกว่าอิคุระมาก

สำหรับการทดสอบครั้งนี้ มีแค่เซจิคนเดียวเท่านั้นที่ได้ทดลองกิน ส่วนคนที่เหลือต่างกลัวไม่กล้ากินของดีเช่นนี้ ในบ้านเราไข่หมึกยักษ์เช่นนี้นับได้ว่าเป็นของราคาแพงและหาร้านที่ขายได้ยากนัก แล้วคุณล่ะ ถ้าเจอไข่หมึกยักษ์แบบนี้ คุณจะกล้าลองชิมมันหรือไม่

เป็นยังไงบ้างครับเห็นไข่ปลาหมึกยักษ์แล้วรู้สึกว่ามันแปลกมากๆเลยนะครับ

สัตว์โลกน่ารัก เหยี่ยวเพเรกิน (Peregrine falcon) สัตว์ที่เร็วที่สุดในโลก เร็วยิ่งกว่าซุปเปอร์คาร์ทุกคันบนโลก

สัตว์โลกมหัศจรรย์เหยี่ยวเพเรกิน (Peregrine falcon) สัตว์ที่เร็วที่สุดในโลก เร็วยิ่งกว่าซุปเปอร์คาร์หรือเครื่องบินทุกคันบนโลก มันเป็นอะไรที่ธรรมชาติสร้างสรรค์เพื่อความอยู่รอดและการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมจึงทำให้เหยี่ยวชนิดนี้มีคุณสมบัติพิเศษในการบินได้เร็วที่สุดในโลก

ข้อมูลจากบทความข้างล่างนี้ท่านสามารถอ่านรายละเอียดต่างๆได้

สัตว์โลกน่ารัก เหยี่ยวเพเรกิน (Peregrine falcon) สัตว์ที่เร็วที่สุดในโลก เร็วยิ่งกว่าซุปเปอร์คาร์ทุกคันบนโลก

หลายครั้งธรรมชาติก็สร้างสิ่งที่ทำให้มนุษย์อย่างเราต้องทึ่ง โดยเฉพาะเรื่องความเร็ว จนสงสัยว่าพวกมันวิวัฒนาการขึ้นมายังไงให้เร็วได้ขนาดนี้ และนี่คือสัตว์ที่เร็วที่สุดในโลก ‘เหยี่ยวเพเรกิน’ มันคือนกนักล่าเหยื่อทั่วไปกลุ่มเดียวกับเหยี่ยวอื่น ๆ และนกอินทรี แต่เพเรกินนั้นอยู่ในขนาดกลาง

พวกมันพบได้ทั่วไปบนโลกตั้งแต่ทุ่งทุนดราที่หนาวเย็นไปจนถึงทะเลทรายที่ร้อนระอุ มีความสามารถในการปรับตัวสูงมาก และเดินทางได้ไกลยิ่งกว่าเครื่องบิน ซึ่งตัวไกลสุดที่เคยบันทึกไว้เดินทางอพยพไกลถึง 24,945 กิโลเมตร จากอาร์กติกถึงอเมริกาใต้

แต่ความสามารถพิเศษของมันคือ ความเร็ว ในการบินปกติ เพเรกินจะบินด้วยความเร็วเฉลี่ยที่ 40-55 กม./ชม. และเร่งความเร็วพุ่งไปที่ 112 กม./ชม. แค่นี้ก็เร็วพอ ๆ กับเสือชีตาห์แล้ว แต่สิ่งที่พิเศษยิ่งกว่านั้นคือสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์เรียกว่า ‘ดำดิ่ง’ (Dive)

เมื่อเพเรกินเจอเหยื่อ มันจะพาตัวเองให้อยู่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้า จากนั้นมันจะดำดิ่งลงมาด้วยความเร็วสูงสุดที่มากได้ถึง 386 กม./ชม.  ซึ่งเร็วกว่าซุปเปอร์คาร์ และเร็วยิ่งกว่าสัตว์ตัวใดจะทำได้ 

อัญชันมะนาวผงสำเร็จรูป Highland Herb (ขนาด 600 กรัม) ราคา ฿189.00 รีบเลย - สิ้นสุดวันนี้!  

ด้วยความเร็วขนาดนี้ยิ่งทำให้กรงเล็บแหลมคมของมันอันตรายกว่าเดิม ลองนึกสภาพรถชนกันที่ความเร็วสูง การล่าของเพเรกินก็อาศัยประโยชน์ข้อนี้เช่นกัน การจู่โจมครั้งเดียวก็ทำให้เหยื่อตายได้ในทันที 

ปัจจุบันสถานะของมันมีความกังวลน้อย เนื่องมาจากความพยายามในการอนุรักษ์ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเกือบสูญพันธุ์ในปี 1970 เพราะยาฆ่าแมลงที่เกษตรกรใช้ ต้องขอบคุณกฎหมายห้ามใช้สารเคมีเหล่านั้น ทำให้โลกยังมีสัตว์ที่เร็วที่สุดในโลกไว้ได้

เด็ก 4 คนรอดชีวิตจากเครื่องบินตก หลงป่าแอมะซอน 40 วันก่อนถูกพบ

เด็ก 4 คนรอดชีวิตจากเครื่องบินตก หลงป่าแอมะซอน 40 วันก่อนถูกพบ

ข่าวนี้เป็นข่าวที่แสดงให้เห็นถึงการเอาชีวิตรอดและไหวพริบในการดำเนินชีวิตในป่า ของเด็ก 4 คนมันเป็นอะไรที่ทำให้คนบางคนรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นขนาดเด็ก 4 คนหลงป่า 40 วัน แถมเป็นป่าอเมซอนที่ว่าโหดร้ายน่ากลัวสุดๆ แต่เด็ก 4 คนนี้ก็สามารถเอาชีวิตรอดกลับ ออกมาได้ด้วยความมานะพยายาม และความไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคเด็ก 4 คนนี้เป็นตัวอย่างให้เห็นถึงความไม่ยอมแพ้ ต่อชะตาชีวิต นั่นเอง(เด็ก 4 คนรอดชีวิตจากเครื่องบินตก หลงป่าแอมะซอน 40 วันก่อนถูกพบ)

การรอดชีวิตจากเครื่องบินตกว่ายากราวกับปาฏิหาริย์แล้ว แต่การเอาชีวิตรอดในป่าแอมะซอนนานกว่า 1 เดือน อาจเป็นอะไรที่ยากไม่แพ้กัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าคุณเป็นเด็กวัย 13 ปี ที่ต้องดูแลน้อง ๆ รวมถึงทารกน้อยรวมทั้งหมดเป็น 4 ชีวิต

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม มักดาเลนา มูคูทัว หญิงนักบินได้ออกเดินทางไปพร้อมลูก ๆ ของเธอทั้ง 4 คน และผู้โดยสารอีกคนหนึ่ง ไปยังเมือง Bogotá ด้วยเครื่องบินเล็ก Cessna 206 ไปหา มานูเอล ราโนเก สามีของเธอเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน

ส่วนเด็ก ๆ ทั้ง 4 คน ประกอบไปด้วย เลสลี อายุ 13 ปี, โซเลนี อายุ 9 ปี, เทียน อายุ 4 ปี และคริสเตียนที่มีอายุเพียงแค่ 11 เดือนเท่านั้น

โชคร้ายที่เครื่องบินของพวกเขาเกิดอุบัติเหตุลงในป่าแอมะซอนใกล้กับจังหวัด Guaviare ของโคลอมเบีย มักดาเลนาและผู้โดยสารอีกคนเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ แต่ทีมกู้ภัยไม่พบเด็ก ๆ ที่เดินทางมาด้วยแม้แต่คนเดียว

ถึงแม้จะมีการระดมพลทั้งทางภาครัฐและเอกชนออกตามหาจนทั่วผืนป่า แต่ก็ไม่มีใครพบวี่แววของเด็ก ๆ ทั้ง 4 คน เนื่องจากพื้นที่ป่าแอมะซอนค่อนข้างรกทึบ ในขณะที่เวลายิ่งผ่านล่วงเลยไป หลายคนก็คิดว่าเด็ก ๆ ไม่น่าจะมีชีวิตอยู่รอดได้เกิน 1 สัปดาห์

เจ้าหน้าที่บางคนก็ยังพบร่องรอยการเอาชีวิตรอดของเด็ก ๆ เหล่านี้ ทั้งร่องรอยการเดินเท้า ผ้าอ้อมใช้แล้ว และขวดน้ำที่พวกเขานำติดตัวมาด้วย ญาติ ๆ ของพวกเขากล่าวว่า เลสลีเป็นเด็กที่เคยมีประสบการณ์เดินป่ามาก่อน ดังนั้นเขาอาจพาน้อง ๆ รอดชีวิตกลับมาก็เป็นได้

40 วันผ่านไป ในที่สุดทีมกู้ภัยก็ได้พบกับเด็ก ๆ ทั้ง 4 คน ในสภาพอิดโรยและขาดอาหาร ตามร่างกายมีร่องรอยแมลงกัด ทั้งหมดถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

ยังไม่มีข้อมูลเพิ่มว่าเด็กน้อยทั้งหมดรอดชีวิตมาได้อย่างไร ใช้ชีวิตอยู่กันแบบไหน แต่คงอีกไม่นาน เราอาจทราบรายละเอียดการเอาชีวิตรอดทั้งหมด และมันจะกลายเป็นการเอาชีวิตรอดที่ยิ่งใหญ่ ไม่แพ้กับเรื่องราวของเด็ก ๆ ทีมหมูป่าของไทยเราอย่างแน่นอน